Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2013

Yπέγραψε και η Αλβανία υπέρ του αγωγού ΤΑΡ


 Στη μάχη για την κατάκτηση του περίφημου «Νότιου Διαδρόμου Φυσικού Αερίου» ρίχνεται πιο δυναμικά από χθες τόσο η Αλβανία όσο και η Τουρκία, κάνοντας η καθεμιά από την πλευρά της ακόμη ένα βήμα μπροστά με σκοπό την «πρόκριση».

Η μεν Αλβανία έχει συνειδητοποιήσει πλέον τόσο την πολιτική όσο και την οικονομική σημασία του αγωγού ΤΑΡ - Trans Adriatic Pipeline.
Στο πλαίσιο αυτό η αλβανική κυβέρνηση, όπως έγινε γνωστό, προχώρησε στην υπογραφή με την εταιρεία ΤΑΡ AG της ενδιάμεσης συμφωνίας για την υλοποίηση του εν λόγω αγωγού.
Σημειώνεται ότι η Ελλάδα παρέχει πλήρη πολιτική στήριξη στον αγωγό ΤΑΡ, καθώς αποτελεί τη μόνη οδό, σε επίπεδο αγωγών, υπό τις παρούσες συνθήκες, που της δίνει τη δυνατότητα να «αναβαθμίσει» τον γεωστρατηγικό της ρόλο.
Η δε Τουρκία επιδίδεται σε νέο επικοινωνιακό παιχνίδι εντυπώσεων για να γοητεύσει την Ευρώπη, φιλοδοξώντας να διασφαλίσει τα μέγιστα για τον αγωγό φυσικού αερίου ΤΑΝΑΡ - Trans Anatolian Pipeline, ο οποίος θα διατρέχει το έδαφός της μεταφέροντας το πολύτιμο φυσικό αέριο του Αζερμπαϊτζάν στην Ευρώπη.
Προχθες για πρώτη φορά στα χρονικά μετέβη στην Τουρκία αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης προκειμένου να συνομιλήσει με τον υπουργό Ενέργειας της γείτονος, Τανέρ Γιλντίζ.
Αντικείμενο των διαπραγματεύσεων υπήρξε η επίσπευση της κατασκευής του ΤΑΝΑΡ.
Ο ΤΑΡ αναμένεται, εφόσον επιλεγεί ως ο καταλληλότερος από την κοινοπραξία που εκμεταλλεύεται το φυσικό αέριο του κοιτάσματος Shah Deniz στο Αζερμπαϊτζάν, να αποτελέσει τη συνέχεια του αγωγού ΤΑΝΑΡ προκειμένου από τα ελληνοτουρκικά σύνορα ο αγωγός μέσω της Αλβανίας και της Αδριατικής Θάλασσας να καταλήξει στην Ιταλία.
Το έργο έχει σχεδιαστεί με πρόβλεψη να αυξήσει τη μεταφορική του ικανότητα στην πορεία από τα 10 στα 20 δισ. κυβικά μέτρα φυσικού αερίου ετησίως, ανάλογα με την παραγωγή και τη ζήτηση.
Ο έτερος όμως ανταγωνιστής, ο αγωγός Nabucco West, ο οποίος σύμφωνα με το σχεδιασμό θα ακολουθήσει διαφορετική διαδρομή μέσω των Βαλκανίων για να καταλήξει στην Αυστρία, μεταφέροντας πάντοτε το αζέρικο φυσικό αέριο στην Ευρώπη, αναζητά τη στήριξη και τη συνδρομή των Ηνωμένων Πολιτειών (και φαίνεται πως την έχει εξασφαλίσει) προβάλλοντας το προφανές, την απεξάρτηση της ευρωπαϊκής ενεργειακής αγοράς από τους ρωσικούς υδρογονάνθρακες.
Ο τελικός νικητής του ενεργειακού αυτού «διαγωνισμού» αναμένεται να ανακοινωθεί έως τον Ιούνιο.